يا مقلب القلوب و الابصار
يا مدبر اليل و النهار
يا محول الحول و الحوال
حول حالنا الي احسن الحال
سال 1386 شمسي گذشت و بهاري ديگر از عمر ما با با ورود به سال 87 آغاز مي گردد . تحول در طبيعت بهانه اي است براي تدبر در حال و احوال ، رفتار و ويژگي هايمان . تحول را بايد از طبيعت و آفرينش بياموزيم، با نو شدن طبيعت بايد به نو شدن خود بيانديشيم . دعاي تحويل سال با همه کوتاهي اش سرشار از معنا ، محتواي عميق ديني ، تعالي بخش و انسان ساز است . فرصت تحويل سال را مغتنم شماريم و مروري به ايام و سالهايي که گذشت و تاملي در ارتباط با آينده بنماييم . از گذشته درس بگيريم و آينده را بهتر بسازيم . ضعفها و نارسايي هاي اخلاقي ، بينشي و رفتاري خويش را بشناسيم و در جهت بازسازي و بهبود آن تلاش نماييم . علاوه بر خود به خانواده ، دوستان و خويشاوندان نيز توجه نماييم ، نقش و مسئوليت خويش را در رابطه با رشد و سازندگي آنان را يادآور شويم . برخود نهيب زنيم که فرصتها چون ابر در گذرند ، چند دهه از عمر بعضي از ما گذشته است ، هنوز در مسير زندگي مطلوب و تعالي بخش و خداپسندانه قرار نگرفتيم . از سنتهاي حسنه و ارزشمند سال نو ، ديد و بازديد هاست . سعي کنيم به فاميل و خويشان و دوستان حتما سري بزنيم . بويژه کساني که ضعيفتر و محرومترند ، يا با درد و رنجي روبرو گشته اند ، در اولويت قرار دهيم و تلاش کنيم تا قدمي در بهبود شرايط آنان برداريم ، دلهايي را شاد کنيم ، غمهايي را بزداييم ، همچنين جلسات ديد و بازديد را با گفتگوهاي مفيد و سازنده در کنار احوالپرسي ها و ديدني ها ارتقا بخشيم . تعطيلات سال نو فرصت زيبايي است ، قدري با خود خلوت کنيم ، قدري مطالعه نماييم و قدري هم به طبيعت برويم . شهدا و درگذشتگان را نيز فراموش نکنيم و از آنها نيز احوالي بپرسيم و با صدقه اي روحشان را شاد نماييم . نویسنده : سيد حميد كلانتري » ساعت 10:34 عصر روز دوشنبه 27 اسفند 1386