امروز بعدازظهر در مسجد نور در مجلس ختم و یادبود مرحوم بورقانی شرکت کردم. مجلس حال و هوای خاصی داشت. بسیار شلوغ بود. تا به حال در مجالس ختم این مسجد در چند سال گذشته چنین ازدحامی ندیده بودم. جمعیت برای ورود به سالن به صف کشیده بودند. سالن پر از جمعیت شده بود. شبستان مسجد را هم به سالن وصل کرده بودند و آن هم پر شده بود. عمده جمع از شخصیتهای فرهنگی، مطبوعاتی و سیاسی بودند و غالبا یاران و دوستان دوران اصلاحات. البته جمعی از نمایندگان فعلی مجلس از جمله آقای دکتر حداد عادل نیز حضور داشتند.
مجلسی تأثر برانگیز بود. ویژگی برجسته بورقانی که همه دوستانش بر آن اتفاق نظر داشتند؛ علاوه بر یک فرد سیاسی، انقلابی، مردمی و اهل فرهنگ و قلم، خصائص اخلاقی برجسته ای چون حسن خلق، خوشرویی، صمیمیت و محبت بود. من توفیق آشنایی و روابط نزدیک با آن عزیز را نداشتم، جز چند بار در کریدور های مجلس و بعضی جمعهایی که مسئولین حضور داشتند و یک شب را هم در سفری با حضور تعدادی از نمایندگان مجلس پای صحبت ها ، شوخی ها و حرفهای دلنشین و صمیمی او گذراندم. به عنوان حسن ختام، جمله ای که بر سر در مجلس او نوشته بود را با طلب علوّ درجات برای او و روح پاکش ذکر می کنم:..." آنچه محبوب پسندد زیباست"